Beter voorkomen dan genezen
Mensen die een hoge kans lopen om diabetes te krijgen, moeten uiteraard preventieve maatregelen nemen waarvan de werkzaamheid bewezen is. Maar in de praktijk ...
Het nut van preventieve maatregelen is ruimschoots bewezen bij diabetes. Een studie toont aan dat er concreet maar weinig maatregelen worden genomen bij risicopatiënten en zelfs bij patiënten met een bewezen prediabetes.
Een Amerikaanse groep heeft de elektronische dossiers doorgenomen van meer dan 358 000 patiënten met prediabetes (nuchtere glykemie 100 tot 125 mg/dl en HbA1c-gehalte 5,7 tot 6,4%).
Tijdens de eerste maanden na het diagnosticeren van de afwijking van het koolhydraatmetabolisme waren er geen klinische maatregelen genomen om voortgang naar een duidelijke diabetes tegen te gaan en slechts in 13% van de gevallen werd de diagnose duidelijk meegedeeld aan de patiënten. Tijdens die periode van 6 maanden werd het HbA1c-gehalte slechts bij 18% van de patiënten gecontroleerd en minder dan 5% van de patiënten werd verwezen voor een educatief programma of een programma om de levenswijze aan te passen.
Dat is misschien niet zo erg voor de 69% van de patiënten met een slechts licht verhoogde nuchtere glykemie (100 tot 109 mg/dl), maar bij de patiënten met een hogere nuchtere glykemie 120 tot 125 mg/dl) was de situatie al niet beter. In die populatie werd het HbA1c-gehalte slechts bij 31% van de patiënten opnieuw gemeten over een periode van 6 maanden en werd de diagnose slechts in een kwart van de gevallen meegedeeld.