Mesenchymateuze stamcellen, een toekomstige behandeling voor reumatoïde artritis?
Mesenchymateuze stamcellen vormen een veelbelovend spoor bij de behandeling van reumatoïde artritis. Een studie bij dieren wijst op een vermindering van de ontstekingsparameters en stimulering van de Treg-cellen.
Mesenchymateuze stamcellen (MSC) remmen de activering van T- en B-lymfocyten af, stimuleren Treg-cellen en macrofagen en regelen zo de immuniteit. Ze vormen dan ook een interessant spoor bij de behandeling van aandoeningen met een immunologische component. Ze worden met name onderzocht bij degeneratieve en auto-immune aandoeningen. Bij reumatoïde artritis zouden MSC nuttig kunnen zijn omwille van hun immunomodulerende effect en een mogelijke remming van inflammatoire cytokines. De eerste stap bestaat in isolatie van de MSC uit het amnionvlies en evaluatie van hun effect bij contact met eenkernige cellen in perifeer bloed (PBMC) en synoviacellen bij patiënten met RA. De tweede stap bestaat in evaluatie van het effect van die MSC op de respons van specifieke T-cellen in een diermodel van door collageen verwekte artritis.
Bij mens en dier
Contact van MSC geïsoleerd uit humane placenta met PBMC en cellen van het gewrichtsvlies bij RA-patiënten onderdrukt de ontstekingsreactie in het gewrichtsvlies en activeert de specifieke Th1/Th17-cellen. Dat stimuleert ook de Cd4+ CD25+ FoxP3+ Treg-cellen en vermindert de respons van specifieke T-cellen op type II-collageen. Bij dieren verminderen de incidentie en de ernst van de experimenteel opgewekte artritis significant via ontregeling van 2 factoren die de ontsteking in de hand werken: de auto-immuniteit en door Th1-lymfocyten gemedieerde ontsteking. Ook vermindert de synthese van inflammatoire cytokines in de gewrichten en worden de Treg-cellen gestimuleerd. Muizen worden zo ook beschermd tegen experimentele sepsis, inflammatoire darmaandoeningen en auto-immune encefalomyelitis. Volgens de auteurs vormen MSC een veelbelovend spoor, maar de weg naar klinische toepassingen is nog lang.