Bloemlezing chansons

Sedert 2009 wordt met steeds meer stelligheid beweerd dat het onvoltooid portret van een musicus dat Leonardo da Vinci rond 1485 in Milaan schilderde (zie foto's bovenaan de bladzijde), wel degelijk Josquin Desprez toont.

Contratenor Dominique Visse focust met zijn ensemble op Josquins vijf- en zesstemmige chansons uit het Septiesme livre de Chansons. Deze druk verscheen meer dan 20 jaar na de dood van de componist bij Tielman Susato in Antwerpen. De stemmen kunnen aangevuld of vervangen worden door instrumenten. In deze opname worden daarvoor spinet, orgel en luit spaarzaam ingezet. De selectie illustreert de veelzijdigheid die de beroemde componist aan de dag legde in dit genre.

Uitblinken deed hij alvast in melancholische en klagende chansons zoals Douleur me bat. Deze expressieve chansons behoorden tot het lievelingsrepertoire van Margaretha van Oostenrijk die zelf zo fel door het noodlot werd getroffen. Een tweede groep chansons is populairder vanwege de pikante teksten en een veel minder strakke compositorische uitwerking. En dan zijn er nog drie composities die als postuum eerbetoon bestempeld kunnen worden. Het befaamde Nymphes de bois, waar Josquin zijn leermeester Ockeghem beweent, en twee déplorations van Nicolas Gombert en Hieronymus Vinders (zie ook de cd van Stile Antico) bewijzen op hun beurt post mortem eer aan hun grote voorbeeld, Josquin Desprez.