TRAILBLAZER-ALZ: tussen hoop en ontgoocheling
Donanemab is een monoklonale antistof gericht tegen de β-amyloïdpeptide (Aβ), die neerslaat in de amyloïdplaten. Donanemab werd onderzocht in een gerandomiseerde, dubbelblinde fase 2-studie bij 257 patiënten met een symptomatische ziekte van Alzheimer in een vroeg stadium die bij PET-scan afzettingen van tauproteïne en β-amyloïd vertoonden.
De patiënten werden in een 1-1-verhouding gerandomiseerd naar donanemab (n = 131, eerst drie doses van 700 mg en daarna 1.400 mg) of een placebo (n = 126) intraveneus om de vier weken gedurende hoogstens 72 weken.
Het primaire eindpunt was de score op een geïntegreerde schaal voor evaluatie van de ziekte van Alzheimer (iADRS) na 76 weken. De score op die schaal kan gaan van 0 tot 144. De laagste scores wijzen op sterkere cognitieve en functionele uitvalsverschijnselen.
De initiële iADRS-score bedroeg 106 in beide groepen. Na 76 weken was de score met 6,86 gedaald in de donanemabgroep en met 10,06 in de placebogroep, een verschil van 3,20 (95% BI 0,12-6,27) ( p = 0,04).
Er was geen minimaal klinisch relevant verschil gespecificeerd, maar statistisch werd gesteld dat er een verschil moest zijn van minstens 6 punten. De score daalde met ongeveer 12 punten in de placebogroep en met ongeveer 6 punten in de donanemabgroep.
Er was geen significant verschil in de meeste klinisch relevante secundaire eindpunten (ernst van de dementie, cognitieve functies en functioneren).
In de donanemabgroep waren er duidelijk minder β-amyloïdafzettingen, maar dat correleerde niet met de klinische resultaten. Dat bevestigt andermaal dat er geen correlatie is tussen de kliniek en de biologie.
Oedeem en effusies werden bij amyloïdbeeldvorming van de hersenen vastgesteld bij 26,7% van de patiënten van de donanemabgroep en bij 0,8% van de patiënten van de placebogroep.
Mintun MA et al. N Engl J Med. 2021; 384: 1691-704. https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa2100708