Bubbel
Poetin heeft ons pijnlijk duidelijk gemaakt dat onze Westerse levenswijze geen oneindig leven beschoren is. Hij is minstens een van de triggers die ons met de neus op de harde realiteit drukken. De coronacrisis was er al een van, maar ook de financiele malaise van 2008 was reeds een teken aan de wand dat ons maatschappelijk-economisch model dringend behoefte heeft aan bijsturing. Geen gemorrel in de marge, maar een fundamentele herorientering van ons bestel.
De voorbije decennia reeds waren er enkelen die de these opperden dat het Westen in een bubbel terechtgekomen was.
We dachten dat de welvaart tot in de hemel ging groeien. Dat ons economisch model ons alleen maar meer welzijn en voorspoed zou brengen.