Taal blijft heikel probleem bij dringende interventies
De familie van een 84-jarige dame uit Jezus-Eik pikt het niet dat hun tante, die Nederlandstalig is, door de uitsluitend Franstalige hulpverleners van de MUG maar één antwoord kreeg: "je ne parle pas le néerlandais...." Zeker in een noodsituatie vind je niet altijd de juiste woorden in een taal die niet jouw moedertaal is.
Het probleem van de anderstalige hulpverleners in de Brusselse rand is een oud en zeer gekend zeer. Patiënten of hun families kunnen niet adequaat antwoorden op de vragen die hen gesteld worden. Soms omdat ze de vraag gewoon niet begrijpen, maar ook omdat ze zelf de terminologie in de andere landstaal niet beheersen. Na de treinramp in het Franstalige Pécrot - waar de Nederlandstalige telefonist niet aan de Franstalige paniekerige uitleg uitgeraakte - zou er verbetering komen. Maar de ramp in Pécrot is nu bijna 17 jaar geleden gebeurd, en nog altijd zijn er op het terrein taalproblemen. Meer nog: steeds meer klachten duiken op, vooral uit de Druivenstreek. Daarom pleit de CD&V voor een Nederlandstalige MUG voor de gemeenten in de regio. Zij vindt dat de taalwetgeving - die er nochtans garant voor zou moeten staan dat patiënten in Brussel in hun eigen taal - Nederlands of Frans - geholpen worden, dode letter is. De partij zal nu kijken wat er juridisch mogelijk is.
Maar volgens de burgemeester van Overijse ligt het probleem veel dieper. Zo zou er in de regio een chronisch tekort zijn aan kandidaten om de hulpdiensten te bemannen. Zolang dat niet opgelost is, heeft het weinig zin om op een dieper echelon de taalkwestie aan te pakken.