Slechte connectiviteit in hersenen mogelijke oorzaak van dyslexie
Het team van klinisch psycholoog Bart Boets van de KULeuven werpt een nieuw licht op de oorsprong van dyslexie. De vorsers hebben een onderzoek gedaan bij 45 studenten, allemaal Nederlandstalig en rechtshandig en tussen 19 en 32 jaar oud, van wie 23 personen met een ernstige vorm van dyslexie. Via MRI werden de hersenen van de deelnemers gemonitord terwijl ze verschillende reeksen geluiden te horen kregen.
Het resultaat: de reacties van de dyslectici en de intensiteit van hun neuronale reacties waren ongeveer dezelfde als die van de controlegroep en hun mentale fonetische representaties waren helemaal intact, maar de dyslectici reageerden ongeveer 50% trager.
De vorsers hebben ook vastgesteld dat er bij de dyslectici een minder sterke coördinatie was tussen dertien gebieden van de hersenen die elementaire geluiden verwerken en het centrum van Brocca, een van de gebieden waar de taalverwerking gebeurt. Uit andere analyses is gebleken dat de respons van de deelnemers trager was naarmate de coördinatie tussen de hersengebieden zwakker is.
Volgens de auteurs toont dit aan dat de oorzaak van deze neurologische stoornis niet schuilt in een slechte mentale voorstelling van de fonemen, maar in een gebrekkige toegang tot de geluiden van het hersengebied waar die worden verwerkt.
Volgens Bart Boets is het niet ondenkbaar dat niet-invasieve elektrische stimulatie van de hersenen de connectiviteit kan herstellen.
(referentie: Science, 6 december 2013, DOI: 10.1126/science.1244333)