Gezondheid van mond en tanden en COPD
Paardenkopers hadden de gewoonte om het gebit van de paarden te controleren om hun lichamelijke vorm in te schatten. Een Chinese verkennende studie wijst erop dat longartsen ook aandacht zouden moeten besteden aan de tanden van patiënten met COPD.
De studie werd uitgevoerd bij 60 patiënten met COPD en een chronische periodontitis. De patiënten werden in drie groepen ingedeeld: verwijdering van tandsteen én polijsten van de tandwortels, alleen verwijdering van tandsteen en klassieke instructies voor tandhygiëne zonder enige periodontale behandeling (controlegroep).
De onderzoekers hebben het verloop van de periodontitis met verschillende indices geëvalueerd, de longfunctie gemeten en exacerbaties geregistreerd bij de start van de studie en na zes maanden, één en twee jaar.
De periodontale indices verbeterden, zoals te verwachten was, in de twee groepen die een periodontale behandeling hadden gekregen, en het verschil was significant bij alle evaluaties (p < 0,005). De longfunctie (ESW en tiffeneau-index) was beter in de twee interventiegroepen dan in de controlegroep. En aangezien ook de frequentie van exacerbaties significant lager was in de twee interventiegroepen, ben je uiteraard geneigd om te spreken van een oorzakelijk verband. De logische sequentie zou dan als volgt zijn: minder pathogenen op het tandoppervlak dankzij de periodontale behandeling, waardoor het risico op bronchopulmonale infecties en dus op exacerbaties daalt. Dat resulteert dan weer in een beter gevrijwaarde longfunctie.
Te bevestigen.