Systemische lupus erythematosus en corticoïden: niet meer dan 7,5 mg prednison/d
Bij de behandeling van een ernstige systemische lupus erythematosus wordt een dosering van 1 mg/kg aanbevolen, maar de ervaring leert dat die doseringen niet onschuldig zijn. Net zoals bij reumatoïde artritis wordt aanbevolen om geen hogere dosering te geven dan 7,5 mg prednison/d omdat er anders veiligheidsproblemen zouden kunnen optreden.
Ernstige tekenen van systemische lupus erythematosus worden onder meer behandeld met corticoïden. De klassieke doseringen van corticoïden kunnen echter renale, cardiovasculaire, oculaire ... bijwerkingen veroorzaken. Volgens vroegere studies zijn doseringen < 100 mg/d in combinatie met bolusinjecties van methylprednisolon efficiënt in acute situaties.
Niet meer dan 7,5 mg/d
Om het verband tussen het gebruik van glucocorticoïden en complicaties bij systemische lupus erythematosus te evalueren, hebben de auteurs 230 patiënten gedurende 5 jaar gevolgd.1 De complicaties (vooral aseptische necrose, osteoporotische fracturen, type 2-diabetes en cataract) werden geëvalueerd op grond van de SLICC-index. Een lage dosering prednisolon werd gedefinieerd als een dosering lager dan 7,5 mg/d. Matige of hoge doseringen werden gedefinieerd als doseringen hoger dan 7,5 mg/d. Na 5 jaar werd 82% van de patiënten behandeld met prednisolon. 37,8% van de patiënten heeft over een periode van 5 jaar complicaties ontwikkeld. Die patiënten kregen gemiddeld een hogere dagdosering (10,4 versus 6 mg/d, p < 0,001). Het risico op complicaties was hoger bij patiënten die matig hoge tot hoge doseringen kregen, dan bij patiënten die geen prednisolon innamen (OR = 5,39, 95% BI 1,59-18,27). De auteurs raden aan om de dosering te verlagen tot 7,5 mg/d in combinatie met bolusinjecties om het risico op irreversibele complicaties te verlagen.