Een nieuw leven voor thiazolidinediones?
Een Amerikaanse groep denkt een middel te hebben gevonden om de groei van longkankercellen af te remmen.
Bijna 20 jaar geleden heeft een groep van GSK aangetoond dat glitazones selectief PPARγ (peroxisome proliferation-activated receptor gamma) activeren. PPARγ is een eiwit dat het glucose- en vetmetabolisme in normale cellen regelt (JM Lehman et al. J Biol Chem 1995;270:12953-6).
Een groep uit Texas is op het idee gekomen om de metabole effecten van activering van activering van PPARγ in longkankercellen te onderzoeken. Kankercellen vertonen zeer vaak metabole afwijkingen. De onderzoekers hebben kunnen vaststellen dat activering van PPARγ door pioglitazon de situatie nog verergert.
Activering van PPARγ verhoogt de productie van vrije radicalen, vooral vrije zuurstofradicalen, die oxidatieve stress veroorzaken, en veroorzaakt metabole afwijkingen die de resistentie van de cel tegen oxidatieve stress verminderen (met name daling van de glutathionspiegel).
De resultante is een sterke belemmering van de celdeling, afsterven van in vitro gekweekte longkankercellen en nagenoeg volledige remming van de tumorgroei bij muizen. Soortgelijke resultaten werden waargenomen bij onderzoek van borstkankercellen.
De vorsers pleiten ervoor om de onderliggende mechanismen te ontrafelen. Dan zouden we kunnen nagaan welke tumoren de meeste baat vinden bij activering van PPARγ door glitazones. Het idee zou zijn om glitazones te gebruiken in combinatie met chemotherapie om de werkzaamheid van de chemotherapie te versterken zonder de toxiciteit ervan te verhogen.