Het leven is een continuüm...
...en dat maakt dat je het leven moeilijk kan ringeloren met dichotome parameters.
Dat is in een notendop de boodschap van een Amerikaanse groep. De onderzoekers hebben patiënten met een kleincellig bronchuscarcinoom ingedeeld in gevoelig voor of resistent tegen platinazouten naargelang de tumor al dan niet progressie vertoonde binnen 90 dagen na stopzetting van een eerstelijnstherapie op basis van een platinazout. 90 dagen is een wel heel arbitraire limiet. Is zo'n primaire dichotomie wel een goed idee?
Blijkbaar niet volgens een analyse van de samengevoegde resultaten van de 329 patiënten die waren opgenomen in studies met een tweede- en derdelijnstherapie uitgevoerd door de SWOG. In die studies werden zowel gevoelige (n = 151) als resistente (n = 178) patiënten opgenomen.
Er werd geen significant verschil in de progressievrije overleving (HR = 1,0; 95% BI 0,81-1,25; p = 0,98) en de totale overleving (HR 1,24; 95% BI 0,99-1,57; p = 0,06) teruggevonden tussen de gevoelige en de resistente patiënten.
Na correctie voor vertekenende factoren waren de progressievrije overleving (HR 1,11; p = 0,49) en de totale overleving (HR 1,25; p = 0,14) niet beter bij de patiënten die gevoelig waren voor platinazouten. Bij analyse met een gecorrigeerd coxmodel hadden enkel het mannelijke geslacht, een verhoogd LDH-gehalte, een slechte functionele toestand en vermagering ≥ 5% een prognostisch ongunstige waarde.
Gezien de resultaten moeten we de rekrutering van patiënten die worden opgenomen in studies met een tweede- en derdelijnstherapie, dus herzien.