Blaasvergroting en risico op kanker
Volgens een Franse review lopen patiënten bij wie een ileocystoplastiek werd uitgevoerd, een hoger risico op kanker.
Een groep van de Universiteit van Rijsel heeft in Medline 57 artikels teruggevonden over het verband tussen kanker en een ileocystoplastiek. Het niveau van bewijskracht was doorgaans vrij zwak en voorzichtigheid is dus geboden bij het interpreteren van de resultaten. De waarschijnlijkheid van ontwikkeling van een maligne tumor na een blaasvergroting bedroeg nul tot 5,5% en de incidentie werd geraamd op 0 tot 272,3 per 100.000 patiëntjaren.
Het frequentste histologische type was het adenocarcinoom (51,6%). De frequentste ligging van maligne letsels was de anastomose tussen het darmslijmvlies en de rest van de blaas (50%). De latentieperiode bedroeg gemiddeld 19 jaar en de meeste maligne letsels (90%) werden meer dan 10 jaar na de heelkundige ingreep gediagnosticeerd. Er is discussie over het nut van een cystoscopische surveillance op lange termijn omdat die weinig efficiënt is. Maligne letsels kunnen met niet-invasieve technieken worden behandeld, maar die moeten nog op langere termijn worden geëvalueerd. De tumoren werden vaak in een gevorderd stadium gediagnosticeerd, in het kader van een surveillanceprotocol, wegens urinewegsymptomen (64,1% van de gevallen). De pathogenese van die letsels is nog niet goed opgehelderd, maar blijkbaar zouden meerdere factoren kunnen meespelen.
De auteurs concluderen dat verder onderzoek vereist is naar de mogelijke carcinogene mechanismen en dat surveillancestrategieën moeten worden uitgewerkt om een efficiënter follow-upschema te ontwikkelen en om de diagnose in een vroeger stadium te kunnen stellen.