Aangeboren penisafwijkingen door structurele afwijkingen van het dartosweefsel
Een studie met als eerste auteur dokter Anne-Françoise Spinoit (afdeling kinderurologie van de Universiteit van Gent) toont aan dat aangeboren afwijkingen zoals hypospadias en een 'begraven penis' te wijten zijn aan structurele afwijkingen van het dartosweefsel.
De pathofysiologische mechanismen die ten grondslag liggen aan het optreden van een abnormale kromming van de penis bij kinderen met hypospadias, en de mechanismen die een 'begraven' of in het prepubische vetweefsel verborgen penis veroorzaken, zijn nog niet duidelijk. Door resectie van dartosweefsel kan je de penis doorgaans weer recht krijgen bij patiënten met een hypospadias en kan jet het probleem corrigeren bij patiënten met een begraven penis. Dat zou erop kunnen wijzen dat beide aandoeningen eenzelfde pathofysiologische basis hebben.
Vergelijking met normaal weefsel
De auteurs hebben weefselmonsters onderzocht van 213 kinderen bij wie een primaire chirurgische ingreep op de penis werd uitgevoerd wegens een hypospadias (94 patiënten), een epispadias (één patiënt) of een begraven penis (18 patiënten) en vergeleken met weefselmonsters van 79 kinderen bij wie een besnijdenis werd uitgevoerd om niet-medische redenen. Alle weefsels werden door dezelfde patholoog onderzocht en alle monsters werden op dezelfde manier gefixeerd.
Abnormale configuratie van het gladde spierweefsel
Er werden drie verschillende soorten dartosweefsel bij de patiënten waargenomen. Een eerste (normaal) type bestond uit gladde spiervezels die parallel liepen met het onderhuidse weefsel. Het tweede type bestond uit meer ontwikkelde en hypotrofische gladdespiervezels. Het derde configuratieytpe bestond uit willekeurig in het onderhuidse vetweefsel geschikte gladdespiervezels zonder parallelle configuratie.
Klinische afwijkingen door een abnormale configuratie
Het eerste type weefsel werd waargenomen in 45 monsters van een circumcisio (64 %). 78% van de weefselmonsters van kinderen met een begraven penis werd als abnormaal beschouwd (type II-configuratie in vier gevallen en type III in 10 gevallen; p: 0,001). 70% van de weefselmonsters van patiënten met een hypospadias werd als abnormaal beschouwd (type II-configuratie in 31 gevallen, type III in 32 gevallen en een gemengde type I/II-configuratie in drie gevallen; p < 0,001). Het enige geval van epispadias vertoonde een type II-configuratie.
Nog verder uit te pluizen ...
De auteurs van de studie concluderen dat aangeboren aandoeningen van de penis zoals hypospadias en begraven penis te wijten zijn aan structurele afwijkingen van het dartosweefsel. Verder onderzoek is wenselijk om een beter inzicht te krijgen in de pathofysiologie van die afwijkingen.