De blaas behandelen om vallen te voorkomen
Een goede behandeling van een overactieveblaassyndroom kan het valrisico verlagen bij ouderen. Dat is een belangrijke bevinding van een studie die in New Orleans werd gepresenteerd door een groep van de afdeling urologie van de Universiteit van Kansas.
Deze retrospectieve, tweedelige studie heeft het valrisico bij patiënten met een overactieveblaassyndroom en de effecten van een behandeling geëvalueerd uitgaande van een gegevensbank.
Meerdere diagnosen voor eenzelfde aandoening
De studie werd uitgevoerd bij patiënten met een overactieve blaas, functionele urine-incontinentie, urine-incontinentie, pollakisurie, dwingende mictiedrang, nycturie of stressincontinentie bij vrouwen. De gegevens werden geanalyseerd gedurende een jaar voor en een jaar na de behandeling. Het verband tussen vallen en het overactieveblaassyndroom en het effect van een behandeling van de overactieve blaas op het valrisico werden geanalyseerd met logistische-regressiemodellen.
Duidelijk verband
De 32 000 patiënten met een diagnose van overactieve blaas waren gemiddeld 77,7 jaar oud. 57,3% was van het vrouwelijke geslacht en 82,8% van de patiënten was blank. Er werd effectief een verband waargenomen tussen het bestaan van een overactieveblaassyndroom en het risico op vallen. Patiënten met een overactieve blaas vielen 40% vaker dan patiënten zonder overactieve blaas.
Efficiënte, maar weinig toegepaste behandeling
Slechts 10% van de patiënten met een overactieveblaassyndroom kreeg een toereikende behandeling. 77,3% van de behandelde patiënten was van het mannelijke geslacht. Een efficiënte behandeling van een overactieve blaas verlaagde het valrisico met 8% in vergelijking met patiënten met een onbehandelde overactieve blaas.