Dubbele remming bij pulmonale hypertensie
Bij de meeste aandoeningen wordt gesteld dat een combinatie van twee geneesmiddelen met eenzelfde werkingsmechanisme niet de beste optie is. Pulmonale arteriële hypertensie zou weleens een uitzondering kunnen zijn op die regel.
De prognose van pulmonale arteriële hypertensie is de laatste jaren wat verbeterd dankzij vasodilatatoren van de nieuwe generatie. Er werden ook verschillende studies met een combinatietherapie uitgevoerd. Een studie die online gepubliceerd voor de papieren versie in BMC Pulmonary Medicine, heeft de werkzaamheid en de veiligheid van een combinatie van twee type 5-fosfodiësteraseremmers onderzocht.
Therapieresistente patiënten
De Japanse auteurs hebben een retrospectieve studie uitgevoerd van 7 patiënten met een pulmonale arteriële hypertensie die niet reageerde op sildenafil (60 mg), tadalafil (40 mg) plus endothelinereceptorantagonisten (ERA) en prostanoïden. In een wanhoopspoging werden de patiënten dan behandeld met een combinatie van tadalafil en silfenadil. De patiënten werden vergeleken met een controlegroep van 10 refractaire patiënten die een klassieke tritherapie (type 5-fosfodiësteraseremmer, ERA plus prostanoïd) kregen.
Significante verbetering
De combinatietherapie werd doorgaans goed verdragen. Er zijn geen ernstige bijwerkingen opgetreden. Na 9,6 ± 1,4 maanden behandeling waren de hemodynamische parameters en de inspanningstolerantie significant verbeterd bij de patiënten die twee PDE5-remmers kregen. De gemiddelde druk in de longslagader daalde van 47,9 ± 9,2 mm Hg naar 41,7 ± 9,2 mm Hg (p = 0,004) en de resistentie van de longvaten daalde van 9,3 ± 2,7 tot 6,7 ± 2,9 mm Hg (p = 0,018). De cardiale index en de afstand die in 6 minuten kon worden afgelegd, verbeterden ook significant.