De gezondheid op het bord
Er werd veel onderzoek verricht naar het verband tussen astma en obesitas. Het effect van vermagering op de ernst van het astma is echter niet duidelijk. Deze Canadese studie verdient dan ook onze aandacht.
Deze gecontroleerde, prospectieve studie werd uitgevoerd bij 22 zeer zwaarlijvige volwassenen (gemiddelde leeftijd 44 ± 9 jaar, 1 man, gemiddelde BMI ≥ 45,7 ± 9,2 kg/m2) met astma en bronchiale hyperreactiviteit bij een metacholineprovocatietest (PC20 > 16 mg/ml).
Zestien proefpersonen volgden een programma van gedragstherapie voor vermagering gedurende 3 maanden. De 6 anderen vormden de controlegroep. De auteurs wilden nagaan of de ernst van het astma verminderde na vermagering. Een verbetering van het astma werd gedefinieerd als een significante toename van de metacholinedosis nodig om de ESW met 20% te doen dalen (primair eindpunt).
Na 3 maanden was de interventiegroep met gemiddeld 16,5 ± 9,9 kg vermagerd. De controlegroep was slechts 0,6 ± 2,6 kg vermagerd.
De vermagering ging gepaard met een significante vermindering van de bronchiale hyperreactiviteit (p = 0,009), een significante verbetering van alle secundaire eindpunten (ESW, VC, controle van het astma en aan astma gerelateerde levenskwaliteit) en een significante toename van de fysieke activiteit. In de controlegroep daarentegen werd geen enkele significante verandering van die parameters waargenomen.
Vermageren, het astma verbeteren en een gezondere levenswijze ... bingo.