Screening risicopatiënten prediabetes: de hel is geplaveid met goede voornemens
Je wil het simpel houden, maar uiteindelijk maak je de zaken er gecompliceerd door. De onderzoekers (de term is hier zeer goed gekozen) hebben een test geëvalueerd die drie Amerikaanse wetenschappelijke verenigingen naar voren schuiven om mensen op te sporen die een hoog risico lopen op prediabetes, zonder dat je daarvoor een laboratoriumonderzoek moet verrichten.
De test staat op het internet en omvat zeven items over de leeftijd, het geslacht, familiale antecedenten van diabetes, antecedenten van zwangerschapsdiabetes, hypertensie, de mate van lichaamsbeweging en het lichaamsgewicht.
Mensen met een score van vijf of meer zouden een hoog risico lopen op prediabetes en krijgen de raad om een arts te raadplegen.
De bedoeling is goed, maar op basis van de gegevens van een representatief staal (> 10.000 mensen) van de Amerikaanse populatie komen de onderzoekers tot de conclusie dat 73,3 miljoen Amerikanen dan op spreekuur zouden moeten gaan (58,7% van de mensen van 40 jaar en ouder en 80,8% van de mensen van 60 jaar of ouder).
Gezondheid heeft geen prijs, maar kost wel geld. De onderzoekers pleiten dan ook voor een gevalideerde methode om medicalisering te vermijden van een toestand waar tien jaar geleden niemand over sprak en die haar oorsprong vindt in onze slechte eetgewoontes en het feit dat we te weinig lichaamsbeweging nemen.
Dat betekent dus dat we de beschikbare middelen beter zouden besteden aan het opsporen van mensen die het meeste risico lopen om diabetes te krijgen, en aan de preventie van diabetes.