USA!
Deze zomer hebben we twee weken doorgebracht in de US of A. Deels werkbezoeken, deels leisure. Vrienden, ex-collegae, alumni,... bezocht in New York, New Haven, Boston, Rochester, Las Vegas, San Francisco... Ziekenhuizen en universiteiten bezocht, bedrijven en consulaten, en, vooral, vele en lange gesprekken over - wat dacht u- Trump.
Je kan niet voorbij aan het fenomee : overal zie je wel ergens een Trumptower, - hotel, -verpleeghuis, -State Park..;-). Je kan geen tv-kanaal opzetten of er is wel een debat over of commentaar op de zoveelste Tweet, blunder, uitspraak, controverse...
Wat mij erg opviel: ik heb nog nooit zoveel plaatsvervangende schaamte gezien, van zowel Democratische als Republikeinse vrienden en collega's. Onder president Bush Jr. was het soms al erg, maar nu heeft werkelijk niémand van wie ik sprak nog een greintje respect voor de president en zijn entourage. En toch zie je sommige media zoals Fox, sommige hardline fascisten en rednecks, krampachtig proberen Trump te vergoelijken. En toch heeft hij nog een kleine 30% 'approval rate', vooral dan in het arme, bange, blanke Midwesten.
Ik heb tijdens mijn recent verblijf in de USA nog nooit zoveel plaatsvervangende schaamte gezien, van zowel Democratische als Republikeinse vrienden en collega's.
Amerika is wérkelijk een verdeeld, gespleten land (geworden), met een hoog opgeleide, elitaire, East- en Westcoast gelokaliseerde 'have' klasse, en een ruraal, postindustrieel, arm, diep religieus, xenofoob, onopgeleid Midwesten - 'flyover zone' voor de coastals. Basisinvulling van gezondheidszorg en onderwijs wordt werkelijk een probleem voor tientallen miljoenen Amerikanen. En net die mensen vallen - uiteraard - voor het simplistische, nationalistische, fascistoïde 'America First' getweet van een - naar men nu toch algemeen min of meer aanvaardt - knettergekke narcicist.
Maar wat mij hoopvol stemt: de 'checks and balances' van het 'systeem' - waartegen Trump zo tekeer gaat - houden stand. Geen enkele van zijn majeure verkiezingsbelofte's heeft hij nog maar kunnen opstarten laat staan realiseren: de Muur, het afschaffen van Obamacare, de fiscale hervormingen, grote infrastructuurwerken,... Maar de reputatieschade is enorm.
Hoe lang kan een 'leading country' zoals de USA - dat ook zoveel goeds heeft opgebracht - deze gevaarlijke patstelling tolereren? Ik vermoed - zeker na zijn recentste uitspraken na Charlottesville - dat het toch niet meer zo lang zal duren... ik wens het mijn goede Amerikaanse vrienden toe, want dit hebben ze echt niet verdiend!