Gunstig effect abirateronacetaat bij hormoongevoelige gemetastaseerde prostaatkanker
Op grond van de resultaten van de LATITUDE-studie hebben de regelgevende overheden abirateronacetaat in combinatie met prednison/prednisolon goedgekeurd bij de behandeling van patiënten met een nieuw gediagnosticeerde hormoongevoelige gemetastaseerde prostaatkanker. Maar volgens de STAMPEDE-studie geeft die behandeling even goede resultaten bij prostaatkanker zonder (M0) als bij prostaatkanker met metastasen (M1).
De studie, die Alex P. Hoyle (Manchester, GB) heeft gepresenteerd tijdens de tweede presidentiële sessie op het ESMO 2018, heeft de heterogeniteit van het effect van abirateronacetaat plus prednison/prednisolon onderzocht bij de patiënten met een prostaatkanker M1 die in de STAMPEDE-studie waren gerandomiseerd naar een androgeendeprivatietherapie (ADT) of ADT + abirateronacetaat plus prednison/prednisolon. De scans, op grond waarvan de staging werd uitgevoerd, werden door een centraal comité geëvalueerd voor de M1-patiënten die waren gerandomiseerd naar ADT (groep A) of abirateronacetaat plus prednison/prednisolon (groep G) van de STAMPEDE-studie. Zo konden de patiënten worden gestratificeerd in een laag of een hoog risico volgens de criteria van de LATITUDE-studie.
Het primaire eindpunt van de studie was de totale overleving. Het belangrijkste secundaire eindpunt was de overleving zonder mislukking. Een explorerende analyse heeft de skeletcomplicaties, de progressievrije overleving en de specifieke overleving geëvalueerd. Ook werd een secundaire analyse verricht volgens het volume van de metastasen (hoog of laag volgens de CHAARTED-criteria).
901 van de 990 patiënten met een gemetastaseerde prostaatkanker konden worden geëvalueerd. 473 patiënten liepen een hoog risico en 428 een laag risico.
De totale overleving was klinisch en statistisch significant beter in de groep die werd behandeld met abirateronacetaat plus prednison/prednisolon, dan in de groep die enkel een ADT kreeg: HR 0,54 (95% BI 0,41-0,70, p < 0,001) bij de hoogrisicopatiënten en HR 0,66 (95% BI 0,44-0,98, p = 0,041) bij de laagrisicopatiënten.
Ook in de totale patiëntenpopulatie was de overleving zonder mislukking klinisch en statistisch significant beter: HR 0,31 (95% BI 0,25-0,39, p < 0,001) bij de patiënten met een hoog risico en HR 0,24 (95% BI 0,17-0,3, p < 0,001) bij de patiënten met een laag risico.
Er waren geen aanwijzingen van heterogeniteit van die twee parameters tussen de risicogroepen. Aanvullende analyses, waarbij rekening werd gehouden met het volume van de metastasen, hebben soortgelijke uitkomsten gegeven. Op grond daarvan kan worden geconcludeerd dat alle mannen met een van meet af aan hormoongevoelige gemetastaseerde prostaatkanker in aanmerking komen voor een behandeling met abirateronacetaat plus prednison/prednisolon. Die behandeling is doeltreffend ongeacht het risiconiveau en het volume van metastasen.
Naar de mondelinge presentatie van Alex Hoyle. Abstract LBA4. ESMO 2018, München, 18-23 oktober.