HCC: ramucirumab efficiënte mogelijkheid na falen sorafenib
In deze gerandomiseerde, dubbelblinde placebogecontroleerde fase 3-studie, uitgevoerd in 92 ziekenhuizen in 20 landen, werden 292 patiënten met een progressief hepatocellulair carcinoma na eerstelijnsbehandeling met sorafenib, en hoge alfa-foetoproteïne concentraties (> 400 ng/mL) gerandomiseerd (2:1) om ofwel behandeld te worden met ramucirumab, 8 mg/kg intraveneus om de twee weken (197 patiënten), ofwel placebo (95 patiënten).
Bij een mediane follow-up van 7,6 maanden (IQR 4,0-12,5) waren zowel de mediane algemene overleving (8,5 maanden [95% CI 7,0-10,6] versus 7,3 maanden [5,4-9,1]; hazard ratio [HR] 0,710 [95% CI; 0,531-0,949]; p = 0,0199) als de mediane progressievrije overleving (2,8 maanden [2,8-4,1] versus 1,6 maanden [1,5-2,7]; HR 0,452 [0,339-0,603]; p < 0,0001) significant verbeterd in de ramucirumabgroep in vergelijking met de placebogroep. Hierbij bedroeg de mediane duur tot optreden van radiografische progressie 3,0 maanden (95% CI 2,8-4,2) in de ramucirumabgroep en 1,6 maanden (1,5-2,7) in de placebogroep (HR 0,427 [95% CI 0,313-0,582]; p < 0,0001).
Het aandeel van de patiënten met een objectieve respons was niet verschillend voor beide groepen (negen [5%] versus een [1%]; p = 0,1697). Daarentegen noteerde men wel een significant hoger aantal patiënten, waarbij de ziekte onder controle was (d.w.z. objectieve respons en stabiele aandoening) in de ramucirumabgroep dan in de placebogroep (118 [59,9%; 95% CI 53,1-66,7] van de 197 versus 37 [38,9%; 95% CI 29,1-48,8] van de 95; p = 0,0006).
Graad 3 of ergere behandelingsgerelateerde bijwerkingen, die bij minimaal 5% van de patiënten in iedere groep optraden waren hypertensie (25 [13%] in de ramucirumabgroep versus vijf [5%] in de placebogroep), hyponatriëmie (11 [6%] versus 0) en gestegen aspartaat aminotransferase (zes [3%] versus vijf [5%]). Ernstige neveneffecten van eender welke graad traden op bij 68 (35%) patiënten in de ramucirumabgroep en 28 (29%) patiënten in de placebogroep. Behandelingsgerelateerde bijwerkingen, die optraden in de ramucirumabgroep, maar niet in de placebogroep waren dyspneu en hepatische encefalopathie (beide kwamen voor bij twee (1%) patiënten). Drie patiënten in de ramucirumabgroep overleden ten gevolge van bijwerkingen, welke werden beschouwd als behandelingsgerelateerd (eenmaal acuut nierletsel, eenmaal hepatorenaal syndroom, en eenmaal nierfalen).
Gezien de betere algemene overleving en een aanvaardbare tolerantie, dient ramucirumab in overweging te worden genomen na falen van sorafenib.
Zhu, A. X., Kang, Y-K., Yen, C-J. et al: Ramucirumab after sorafenib in patients with advanced hepatocellular carcinoma and increased α-fetoprotein concentrations (REACH-2): a randomised, double-blind, placebo-controlled, phase 3 trial. Lancet Oncol 2019; 20: 282-96. Published Online: January 18, 2019. http://dx.doi.org/10.1016/S1470-2045(18)30937-9