Technologie lost (niet) alles op
Vocht- en elektrolytbalans, metabolieten, hormonen, bacterien... de lijst van potentieel interessante parameters in onze spijsvertering is eindeloos. Met traditionele methodes kan je zowat alles analyseren met één staal. De beperkingen bij ingestibles (afmetingen, energieverbruik...) dwingen je om een extreme focus te kiezen. Elke parameter die je wil meten, vereist bijna een geheel nieuwe sensor. Dat zorgt voor een kip-eisituatie. Er is meer medische kennis nodig om de juiste technologieopties te kiezen. Tegelijk is meer technologie nodig om de medische kennis verder te brengen. Deze synergie is goed zichtbaar in de wetenschappelijke literatuur. Telkens een nieuwe technologie voor ingestibles wordt gepubliceerd, zie je een jaar later in de medische vakpers de kennis die opgedaan is dankzij het inzetten ervan.