Diabetische ketoacidose: kan opname op intensive care worden vermeden?

Ketoacidose wordt klassiek op de intensive care behandeld omdat in het begin zeer frequente klinische en laboratoriumcontroles vereist zijn om de behandeling aan te passen. De doelstellingen van de behandeling zijn: snelle correctie van de vullingstoestand, de hyperglykemie en de acidose en preventie van hypokaliëmie.

Jean-Claude Lemaire - 19 mei 2022

Een Amerikaanse groep heeft de gegevens doorgenomen van de patiënten die wegens ketoacidose in een ziekenhuis waren opgenomen voor (2010-2015) of na (2017-2019) de invoering van een zorgprotocol gebaseerd op insuline subcutaan in één ziekenhuis (interventiecentrum) en twintig andere ziekenhuizen van hetzelfde gezondheidszorgstelsel in North California, waarin patiënten met ketoacidose op de gebruikelijke wijze werden behandeld (controlegroep).

In het interventiecentrum zijn 7.989 opnames wegens ketoacidose geregistreerd, 4.739 (59%) voor en 3.250 (41%) na invoering van het protocol. De gemiddelde leeftijd van de patiënten was 42 ± 18 jaar. 52% waren vrouwen.

Voor het protocol hebben 40 patiënten (13,4%) in het interventiecentrum en 651 patiënten (14,7%) in de controleziekenhuizen eerst insuline subcutaan gekregen. Na het protocol hebben 98 patiënten (80,3%) in het interventiecentrum en 402 (12,8%) in de controleziekenhuizen eerst insuline subcutaan gekregen.

Het aantal opnames op de intensive care was 57% lager in het interventiecentrum dan in de controleziekenhuizen: gecorrigeerde hazard ratio 0,43 (95% BI: 0,33-0,56) en het aantal nieuwe ziekenhuisopnames binnen 30 dagen was 50% lager (gecorrigeerde HR 0,50, 95% BI: 0,25-0,99). Er was geen significant verschil in de duur van het ziekenhuisverblijf en de sterfte.

Een behandelingsprotocol gebaseerd op insuline subcutaan bij patiënten met een ketoacidose verlaagt de noodzaak tot opname op de intensive care en het aantal nieuwe ziekenhuisopnames significant zonder negatief effect op de prognose.

Naar P Rao et al. JAMA Netw Open. 2022; 5: e226417. https://doi.org/10.1001/jamanetworkopen.2022.6417