Zelfs de macht van een minister heeft grenzen
Jarenlang is het in de apothekerswereld een kabbelend beekje geweest: rustige periodes, een beetje turbulentie en dan weer rustig water. Daar is de afgelopen twee jaar wel verandering in gekomen. Nu lijkt het wel op een bergriviertje na een strenge winter: het bruist en borrelt langs alle kanten en als je niet over goed materiaal, een sterk bootje en een goede kapitein beschikt, dreig je te kantelen en te verdrinken.
Het Meerjarenkader zal de loop van ons riviertje de volgende jaren mee bepalen, maar tot op nu toe is dat enkel een kader en zal de toekomst de invulling daarvan moeten uitwijzen. Daarnaast zijn er wel al een aantal maatregelen in voege die - bij de bekendmaking ervan - vooral voor vraagtekens hebben gezorgd. Maar ja, je zit nu eenmaal in dat bootje en je moet varen...
Drie weken geleden veranderde een en ander fundamenteel bij de verstrekking van geneesmiddelen. Eerst klonk het dat alle neussprays met corticosteroïden hun statuut van voorgeschreven geneesmiddel zouden verliezen en zonder voorschrift - als OTC-product - in de apotheek te verkrijgen zouden zijn. Voor de volksgezondheid een goede zaak, voor de budgetten volksgezondheid nog een betere zaak maar voor de patiënt minder goed nieuws. Voor zijn gezondheid wel, voor zijn portemonnee iets minder, al konden we dat - geen wachttijd en remgeld bij de huisarts - relativeren. Alleen was men de chronische patiënt vergeten... oeps... Eerste aanpassing: op voorschrift wél terugbetaald, maar toch ook duurder: van B naar Cx... Alleen: Cx geldt niet voor de MAF... oeps... Goed: uitzondering in de categorie Cx: corticoïde neussprays tellen wél mee voor de MAF.
De maatregel zou op 1 april ingaan. Het weze zo... Patiënten met een voorschrift betaalden hun spray duurder... en waar zijn de OTC-corticosteroïde sprays? We bezochten 10 apothekers. Slechts één wist te vertellen dat er één merk in OTC in handel is. En mijn vertrouwde merk? Neen. Hoezo? Hallo FAGG?! Hoe zit dat? Bij het FAGG kennen ze het antwoord. De minister kan nog zoveel wensen als ze wil, zij kan niets afdwingen. Zij kan de farmabedrijven wel 'ten stelligste aanraden', maar de firma's doen wat ze willen. En zelfs dàt niet. Want alles hangt af van het soort vergunning dat ze initieel hebben aangevraagd en afhankelijk daarvan moet de hele procedure worden overgedaan. Niet alleen een intensieve en toch wel dure zaak, maar het resultaat ervan is onvoorspelbaar want alle andere lidstaten moeten mee willen in de opsplitsing van indicatie.
De farma zelf laat het achterste van haar tong niet zien... Eén (nieuw) middel is ondertussen als OTC op de markt, een tweede is vergund maar vinden we alsnog nergens, maar dat is een kwestie van tijd. En de rest? Afwachten en thee drinken... Een minister kan soms veel willen, maar heeft niet alles in handen.