Medisch jargon, oorzaak van angst en onbegrip voor de patiënten
Leren luisteren naar de patiënten, in dialoog treden met de patiënten, eenvoudige woorden gebruiken, dat kan je allemaal leren. Volgens een recent Brits onderzoek heeft het medisch korps er alle belang bij zijn woordenschat aan te passen en het jargon te laten vallen. Medisch jargon vertroebelt de communicatie en de patiënten steken er maar weinig van op over hun gezondheidstoestand en behandeling.
Artsen van de afdeling mond- en maxillofaciale chirurgie van het King's College Hospital van Londen hebben een onderzoek uitgevoerd dat aantoont dat de medische termen die tandartsen gebruiken, de communicatie vertroebelen en kunnen leiden tot misverstanden, angst kunnen opwekken en tot gevolg hebben dat de patiënten een beslissing nemen zonder eigenlijk goed geïnformeerd te zijn. Volgens de auteurs zou een soortgelijk onderzoek bij artsen waarschijnlijk dezelfde resultaten opleveren.
Het onderzoek werd uitgevoerd bij een honderdtal patiënten van 15 tot 87 jaar die in de wachtzaal een vragenlijst met meerkeuzevragen hebben ingevuld over hoe goed ze termen begrijpen die courant in de mond- en maxillofaciale chirurgie en in klinieken voor tandgeneeskunde worden gebruikt.
Veel patiënten blijken die termen niet goed te begrijpen en blijken ze moeilijk te kunnen uitleggen. "Blaar" was de term die het best werd begrepen, terwijl "benigne", "maligne" en "laesie" het minst goed werden begrepen. Een kwart van de patiënten kende de betekenis er niet van. Meer dan een derde van de respondenten dacht dat het woord "tumor" synoniem is met "kanker".
En het zou best kunnen dat de resultaten nog een onderschatting zijn van de werkelijkheid. De vragenlijsten werden immers op vrijwillige basis ingevuld. Het zou dus kunnen dat de patiënten die de vragenlijst hebben ingevuld, een betere medische kennis hebben dan de algemene bevolking.
De vorsers vinden het dan ook essentieel dat de artsen hun taalgebruik in gesprekken met patiënten aanpassen en de patiënten bevattelijke informatie geven zodat ze een beslissing kunnen nemen met kennis van zaken.
Communicatie is bijzonder belangrijk voor een goede therapietrouw en bij therapeutische educatie, vooral in geval van chronische ziekten zoals diabetes. Andere onderzoeken hebben aangetoond dat patiënten die de kwaal waaraan ze de lijden, en de behandeling niet goed begrijpen, vaker complicaties en bijwerkingen ontwikkelen en dat bepaalde medische termen de intensiteit van de symptomen van de patiënt kunnen beïnvloeden.
In een tijd van sociale netwerken, een tijd dat de patiënten willen begrijpen wat hun overkomt of wat er met hen wordt gedaan, maakt een goede communicatie ongetwijfeld deel uit van de vaardigheden die de artsen zich eigen moeten maken, net zoals ze technische handelingen en zorgprestaties moeten leren, ongeacht het specialisme.
(referentie: British Dental Journal, 1 december 2017, doi:10.1038/sj.bdj.2017.991)