ADHD almaar vaker gediagnosticeerd
Sommige specialisten beginnen zich zorgen te maken: de frequentie van ADHD neemt nog toe. Trop is te veel en te veel is trop.
De CDC van Atlanta stellen vast dat specialisten almaar vaker een diagnose van ADHD stellen bij heel kleine kinderen. Volgens een officieel rapport uit 2012 waren er 1.660 kinderen jonger dan vier jaar bij wie die diagnose was gesteld; 760 kinderen kregen een specifieke medicamenteuze behandeling. Een rapport uit 2013 leerde dat er toen twee miljoen Amerikanen van 4-17 jaar met ADHD meer waren dan in 2003. Twee derde van die patiënten werd medisch behandeld. De CDC hebben beslist om verder die weg in te slaan.
Dat beleid wordt gesteund door sommige psychiaters, maar andere keuren het af. Er blijkt immers een discordantie te bestaan tussen de officiële richtlijnen van de American Association of Pediatrics en de American Association of Child and Adolescent Psychiatry en de vaststellingen van de CDC. Dat wijst erop dat niet bij alle kinderen een diagnose werd gesteld en dat niet alle kinderen daarvoor werden behandeld.
De vraag is wie gelijk heeft. Is er sprake van overdiagnostiek en overbehandeling of wordt ADHD net te weinig gediagnosticeerd en onvoldoende behandeld? Waarschijnlijk een beetje van de twee, antwoord de schrijver van het commentaarstuk in de Lancet Psychiatry, daarbij gesteund door Mark Riddle van de John Hopkins University in Baltimore. Het probleem is dat er maar een dunne grens is tussen normaal gedrag en impulsiviteit. Ann Abramowitz van de Emory University in Atlanta is de mening toegedaan dat er te veel aandacht wordt besteed aan het opsporen van ADHD, wat de statistieken vervalst. Ze geeft ook toe dat er geen duidelijke tests bestaan om ADHD te diagnosticeren. Voorts zijn er maar weinig studies die het nut van geneesmiddelen voor de leeftijd van vier jaar aantonen tenzij in extreme gevallen.
Abramowitz onderstreept dat men de ouders informatie moet geven en ze moet leren hoe ze hun kind moeten aanpakken. Er zijn onvoldoende gegevens over de veiligheid en de werkzaamheid van geneesmiddelen voor de leeftijd van vier jaar in vergelijking met andere behandelingen.