Wees maar niet bang...
Beangstigende gebeurtenissen vergeet je niet gauw. Dat geheugen heeft een beschermende functie, maar kan zeer invaliderend zijn. Duitse vorsers hebben misschien de 'steen der wijzen' ontdekt die de angst regelt: oxytocine.
We worden geconditioneerd door angst als gevolg van traumatiserende of als dusdanig ervaren gebeurtenissen. Dat is niets nieuws. Dankzij de aanwinsten in de neurobiologie weten we nu welke hersenstructuren en neurotransmitters daarvoor verantwoordelijk zijn en weten we soms ook hoe we die kunnen blokkeren. Een studie bij muizen of ratten zou uiteraard eenvoudiger zijn geweest. Toch hebben de auteurs zich gewaagd aan een studie bij 62 mensen, die werden blootgesteld aan een beangstigende stresssituatie. De helft had voordien 24 IE oxytocine intranasaal gekregen en de andere helft een placebo.
De auteurs hebben de respons van de vrijwilligers in beeld gebracht met een functionele MRI. Oxytocine verhoogde de elektrodermale respons en het signaal van de prefrontale cortex dat de eerste fasen van het uitdoven van de angst bepaalt. In de late fasen verbeterde oxytocine de geleiding in de huid. De resultaten wijzen op een aspecifieke remming van de respons van de amygdala.
Oxytocine heeft dus invloed op angst. Sommige auteurs denken al dat oxytocine nuttig zou kunnen zijn bij de behandeling van angststoornissen.