Dagelijks gebruik van cannabis met een hoge concentratie aan THC verhoogt het risico op psychose
Deze grote studie bewijst andermaal dat het gebruik van cannabis de incidentie van psychotische stoornissen verhoogt. Hoe hoger de concentratie THC, des te hoger is het risico op optreden van dergelijke stoornissen.
De vorsers hebben tussen 1 mei 2010 en 1 april 2015 de gegevens over het gebruik van cannabis en de prevalentie van psychotische stoornissen geëvalueerd bij 901 patiënten van 18-64 jaar die een eerste episode van psychose hadden vertoond, en bij 1237 vergelijkbare, maar gezonde controlepersonen.
De gevallen van psychose waren gemeld aan de diensten voor geestelijke gezondheidszorg op elf plaatsen in Europa (Parijs, Londen, Amsterdam, Barcelona ....) en Brazilië. De patiënten werden in twee groepen ingedeeld naargelang van de hoeveelheid tetrahydrocannabinol (THC) in de cannabis die ze rookten: laag (lager dan 10%) of hoog (10% of hoger).
Het risico op ontwikkeling van een eerste episode van psychose was driemaal hoger bij de deelnemers die dagelijks cannabis rookten, dan bij de deelnemers die nooit cannabis hadden gerookt. Het risico was zelfs vijfmaal hoger bij dagelijks gebruik van cannabis met een hoge concentratie THC.
Dagelijks gebruik van cannabis met veel THC zou goed zijn voor de helft van de nieuwe gevallen van psychose in Amsterdam en voor 30% van de nieuwe gevallen van psychose in Londen, twee steden waar "sterke" cannabis vlot te verkrijgen is. Zonder die vormen van cannabis zou de incidentie van psychose met 50% dalen in Amsterdam, van 37,9 tot 18,8 per 100 000 inwoners per jaar, en met 30% in Londen, van 45,7 tot 31,9/100 000 per jaar. Als er geen sterke cannabis meer te verkrijgen zou zijn, zou 12,2% van de gevallen van een eerste episode van psychose in Europa kunnen worden voorkomen.
Het is nog niet ontegensprekelijk bewezen dat het gaat om een oorzakelijk verband, maar volgens de auteurs correleert het roken van cannabis met een hoge hoeveelheid THC sterk met psychotische stoornissen.
(referentie: The Lancet Psychiatry, 19 maart 2019, doi: 10.1016/S2215-0366(19)30048-3)